W sercu Jeleniej Góry znajduje się jedna z jej najstarszych, a zarazem najmniejszych świątyń – cerkiew pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Choć obecnie pełni funkcję prawosławną, jej mury pamiętają czasy, gdy służyła katolikom jako kościół Najświętszej Marii Panny. Zbudowana przed 1453 rokiem, świątynia ta była duchowym centrum mieszkańców Przedmieścia Wojanowskiego, leżącego poza granicami miejskimi. Jednak w 1634 roku ogień doszczętnie zniszczył kościół, a jego resztki posłużyły do odbudowy miejskich fortyfikacji.
Odrodzenie i Przemiany Świątyni
W 1725 roku na ruinach ustawiono krzyż, symbol nadziei na nowe życie. W latach 1737-1738 zbudowano nowy kościół, ponownie dedykowany Najświętszej Marii Pannie. Dziś, w jego murach można dostrzec dwa kamienne krzyże pokutne, świadczące o jego długiej i złożonej historii. Z biegiem lat znaczenie kościoła malało. Po zakończeniu I wojny światowej został on zamknięty, a jego wyposażenie rozdzielono. Przez pewien czas budynek pełnił funkcję sali wystawowej, muzeum i magazynu, co świadczy o jego zmieniającej się roli w społeczności lokalnej.
Transformacja na Prawosławie
Po zakończeniu II wojny światowej, w 1945 roku, kościół ponownie trafił w ręce katolików. Jednak już w 1948 roku przekazano go parafii prawosławnej, co zapoczątkowało nowy rozdział w jego historii. Dzięki determinacji pierwszego proboszcza prawosławnego, Stefana Bieguna, do świątyni sprowadzono ikonostas z Lubelszczyzny, a wnętrza ozdobiono freskami, wśród których wyróżniają się dzieła Jerzego Nowosielskiego. W 1952 roku świątynia została poświęcona na nowo, co oficjalnie przypieczętowało jej nową funkcję. W roku 2000 arcybiskup wrocławsko-szczeciński dokonał jej rekonsekracji, umacniając jej znaczenie w społeczności prawosławnej.
Źródło: facebook.com/MiastoJeleniaGora
