Historia I Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego w Jeleniej Górze sięga już 80 lat, lecz korzenie budynku, w którym się mieści, są znacznie głębsze. Budynek ten został zaplanowany jako siedziba Miejskiej Realnej Szkoły Średniej, a decyzję o jego budowie podjęto 14 kwietnia 1908 roku. Początkowo rozważano różne lokalizacje dla nowej szkoły, w tym tereny przy ulicach Kasprowicza i Chrobrego, w okolicy dzisiejszego Młodzieżowego Domu Kultury „Jelonek” oraz przy ulicy Lipowej. Ostatecznie wybrano wzgórze Finschberg, które wówczas było częścią nowopowstającej, prestiżowej dzielnicy miasta.
Projekt i budowa
Projekt szkoły został opracowany przez miejskiego radcę budowlanego Richarda Kuenemanna. Przed przystąpieniem do pracy Kuenemann odbył podróże studyjne, które zainspirowały go m.in. gimnazjum w Eilenburgu koło Lipska. Pomimo długiego okresu planowania, sama budowa trwała stosunkowo krótko. Rozpoczęła się wiosną 1912 roku, a zakończyła już jesienią 1913 roku. Budowę realizowały głównie lokalne przedsiębiorstwa z Jeleniej Góry, a jedynym elementem sprowadzonym z zewnątrz był zegar na wieży, wykonany w Berlinie.
Architektura i funkcjonalność
Budynek szkoły imponował na tamte czasy swoją nowoczesnością. Posiadał przestronną aulę o wysokości ponad 11 metrów, mogącą pomieścić około 700 osób, a także piękne witraże, freski oraz dużą salę gimnastyczną. W latach 30. XX wieku piwnice przekształcono w schrony. Fasada budynku ma imponującą długość 68 metrów. Na przestrzeni lat szkoła przechodziła różne zmiany i adaptacje, a przez pewien czas była także siedzibą Studium Nauczycielskiego.
Znaczenie dla lokalnej społeczności
I Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego nieprzerwanie odgrywa istotną rolę w systemie edukacji Jeleniej Góry. Placówka ta wykształciła wielu wybitnych absolwentów, w tym znanych reżyserów, jak Stanisław Bareja, twórca takich dzieł jak „Miś” i „Zmiennicy”. Szkoła jest nie tylko miejscem nauki, ale także symbolem trwałości edukacyjnych tradycji miasta. Przez dekady dostosowywała się do zmieniających się potrzeb edukacyjnych, nie tracąc przy tym swojego historycznego charakteru.
Źródło: facebook.com/MiastoJeleniaGora